mirakel ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) cud
mirakel ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) cud
(1.1) et mirakel, mirak(e)let, mirakler, miraklene lub et mirakel, mirak(e)let, mirakel, mirakla
(1.1) Det er et mirakel at jeg fortsatt lever! → To cud, że jeszcze żyję!
(1.1) under
mirakel ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) cud
mirakel ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) cud
(1.1) ett mirakel, miraklet, mirakel/mirakler, miraklen/miraklerna
(1.1) underverk, under
mirakulös