dzwon ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) duży metalowy przedmiot, który uderzany wydaje dźwięk; (1.2) dźwięk dzwonu (1.1) (1.3) element różnych urządzeń technicznych, zwykle w kształcie cylindrycznym, zamknięty od góry, bez dna (1.4) niegroźny wypadek drogowy, kolizja lub stłuczka (1.5) główna część hełmu chroniąca większą część głowy; (1.6)
(2.1)
(1.1-3,5) (1.4)
(1.1) Dźwięk dzwonu codziennie wzywał mieszkańców wsi na poranną mszę. (1.2) Z daleka było słychać dzwon. (1.4) Cholera! Miałem wczoraj dzwona nowym autem!
(1.1) serce dzwonu • bić w dzwon (1.3) dzwon nurkowy
(1.1) jarzmo, korona, hełm, płaszcz, wieniec, warga, usta, serce, paciorek
dzwony , dzwonko , dzwonnica , dzwonnik , dzwonienie , zadzwonienie , wydzwanianie , wydzwonienie , oddzwanianie , oddzwonienie , podzwonne , dzwoniec dzwonek , dzwoneczek nadzwonić się, przedzwonić, przedzwaniać, dzwaniać, dzwonić , zadzwonić , wydzwaniać , wydzwonić , oddzwaniać , oddzwonić dzwonowy, dzwonowaty, dzwonkowaty, dzwonczany
bić w dzwony na trwogę • od wielkiego dzwonu • serce jak dzwon • przysłowie dlatego dzwon głośny, że wewnątrz próżny
→ dźwięczenie, rozbrzmiewanie
angielski: (1.1) bell arabski: (1.1-2) جرس ,ناقوس baskijski: (1.1) ezkila, kanpai; (1.2) danda, kanpai-hots, kanpai-kolpe białoruski: (1.1) звон ; (1.3) каўпак bułgarski: (1.1) камбана chorwacki: (1.1) zvono czeski: (1.1) zvon duński: (1.1) klokke esperanto: (1.1) sonorilo francuski: (1.1) cloche , bourdon gudźarati: (1.1) ઘંટ (ghaṇṭa) hawajski: (1.1) pele hiszpański: (1.1) campana japoński: (1.1) 鐘 (かね, kane) jidysz: (1.1) גלאָק (glok) kaszubski: (1.1) zwón kataloński: (1.1) campana litewski: (1.1) varpas łaciński: (1.1) campana niderlandzki: (1.1) bel niemiecki: (1.1) Glocke nowogrecki: (1.1) καμπάνα portugalski: (1.1) campana rosyjski: (1.1) колокол słowacki: (1.1) zvon szwedzki: (1.1) klocka ukraiński: (1.1) дзвін węgierski: (1.1) harang; (1.2) harang włoski: (1.1) campana