weranda ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) drewniana lub murowana dobudówka o funkcji rekreacyjnej, zazwyczaj dostawiona do budynku mieszkalnego, otwarta lub oszklona, z dachem na słupach
(1.1)
(1.1) Siedzę z przyjaciółmi na werandzie i piję herbatę.
werandka werandowy
(1.1) , < <
angielski: (1.1) veranda / verandah, stoop / RPA stoep; porch, piazza arabski: (1.1) رواق (riwāq) białoruski: (1.1) веранда bułgarski: (1.1) веранда (veranda) chiński standardowy: (1.1) 凉台 (liángtái) chorwacki: (1.1) veranda czeski: (1.1) veranda duński: (1.1) veranda estoński: (1.1) veranda fiński: (1.1) kuisti, veranta francuski: (1.1) véranda hebrajski: (1.1) ורנדה (veranda) hiszpański: (1.1) veranda indonezyjski: (1.1) beranda, serambi japoński: (1.1) ベランダ (beranda) kataloński: (1.1) veranda , porxo koreański: (1.1) 베란다 litewski: (1.1) veranda łotewski: (1.1) veranda niderlandzki: (1.1) veranda / niemiecki: (1.1) Veranda norweski (bokmål): (1.1) veranda nowogrecki: (1.1) βεράντα portugalski: (1.1) varanda rosyjski: (1.1) веранда rumuński: (1.1) verandă , cerdac słowacki: (1.1) veranda słoweński: (1.1) veranda szwedzki: (1.1) veranda turecki: (1.1) veranda, hayat tuvalu: (1.1) poletito ukraiński: (1.1) веранда (veranda) węgierski: (1.1) veranda wietnamski: (1.1) hiên wilamowski: (1.1) werand , fjȳrhyttła , fiyrhytła włoski: (1.1) veranda