brechen ()
czasownik mocny, przechodni (1.1) łamać (się), złamać (się) (1.2) zrywać, zerwać, przerywać, przerwać (1.3) wymiotować, zwymiotować
(1.1-3) Dostęp 12.10.2022. brechen (bricht), brach, gebrochen (haben)
(1.2) Ich habe mit der Vergangenheit völlig gebrochen. → Całkowicie zerwałam/zerwałem z przeszłością.
Brechen , Bruch , Brechung , Brecher brüchig
brechend voll • das Herz brechen • übers Knie brechen
Aneks:Język niemiecki - wykaz czasowników mocnych i nieregularnych