erschrecken ()
czasownik mocny, nierozdzielnie złożony, nieprzechodni (1.1) przestraszyć się, przerazić się czasownik słaby, nierozdzielnie złożony, przechodni (2.1) przestraszać, przestraszyć, przerażać, przerazić
(1.1)Wiktionary.de, erschrecken (Konjugation), dostęp 10.09.0223 erschrecken (erschrickt), erschrak, erschrocken (sein) (2.1) erschrecken (erschreckt), erschreckte, erschreckt (haben)
(1.1) Ich bin erschrocken. → Przestraszyłam/Przestraszyłem się. (2.1) Habe ich dich erschreckt? → Przestraszyłam/Przestraszyłem cię?
Erschrecken erschrecklich, erschreckend