גאָפּל־לעפֿל ()
; polska: gopl-lefl
rzeczownik, liczba mnoga (1.1) nakrycie (stołu), zastawa (stołowa), sztućce
(1.1) ; גאָפּל־לעפֿל
(1.1) ווער עס ברענגט קיין גאָפּל־לעפֿל ניט מיט, באַקומט ניט קיין חלק. → Kto nie przynosi ze sobą nakrycia, ten nie dostaje swojej porcji.
(1.1) גאָפּל־מעסער
→ widelec + łyżka rzeczownik mający postać liczby mnogiej, ale używany zarówno w odniesieniu do jednego kompletu (→ nakrycie), jak i wielu (→ nakrycia)