קענען ()
; polska: kenen
czasownik przechodni (1.1) znać czasownik modalny (2.1) móc, potrafić, umieć, być w stanie rzeczownik, rodzaj nijaki (3.1) umiejętność, znajomość, wiedza czasownik zwrotny (4.1) קענען זיך → znać się (z kimś) (4.2) קענען זיך → znać się (na czymś)
(1) (2) (4)
(1.1) איך קען ניט קיין וואָרט אויף יאַפּאַניש. → Nie znam ani słowa po japońsku. (2.1) קען ער שוין לייענען? → Czy on już umie czytać? (2.1) עס קען זײַן אַז ער איז דאָ. → Możliwe, że on tu jest. (2.1) עס קען ניט זײַן. → To niemożliwe., Nie może być.
(1.1) + קענען → znać + (2.1) + קענען → móc / potrafić + (4.2) קענען זיך אויף → znać się na +
(1.1) קענען ענגליש → znać (język) angielski (1.1) קענען עבֿרי → znać pismo hebrajskie, umieć czytać (po hebrajsku) (2.1) טאָן וואָס מע קען → zrobić (wszystko), co możliwe / co się da
קענטעניש, קענער אָנערקענען, באַקענען, דערקענען קענטיק, קענטלעך קענטיק
ניט קענען קיין צלם פֿון קיין אַלף → być analfabetą / nieukiem קענצייכן → znak szczególny, znak rozpoznawczy
(1.1) , (2.1) ,
Wariant: קאָנען (konen).