שטאָך ()

; polska: sztoch

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) kłucie, ukłucie, dźgnięcie, pchnięcie ( nożem) (1.2) użądlenie, ukąszenie, ugryzienie (owada) (1.3) kłucie, kłujący ból (1.4) uszczypliwość, docinek, przytyk, szpila, szpilka (1.5) ścieg

(1.1-4) שטאָך; שטאָכן (1.5) שטאָך; שטעך

(1.1) אַ שטאָך טאָן → ukłuć ( ) (1.3) אַ שטאָך אין האַרצ(ן) → kłucie w sercu, ból serca ( )

(1.3) ווייטיק

שטעכל, שטעכלער, שטעכלקע, שטעכעניש שטעכן, אײַנשטעכן, דערשטעכן שטעכיק, שטעכלדיק שטעכיק

אָן אַ שטאָך אַרבעט → bezczynny, nie mający nic do roboty

od ‎