ווערן

ווערן () ; polska: wern

czasownik nieprzechodni (1.1) stawać się, zostawać, zmieniać się (w coś), (osiągać wiek) kończyć, robić się; tłumaczone także za pomocą odrębnych czasowników (1.2) być (coś będzie z czegoś), wychodzić, udawać się czasownik posiłkowy (2.1) … służący do tworzenia strony biernej: być, zostać czasownik przechodni (3.1) czasownik zwrotny (4.1) ווערן זיך → bronić się, opierać się, stawiać opór, walczyć, bić się, zmagać się

(1-2) (3-4)

(1.1) זי איז געוואָרן דרײַצן יאָר.‏ → Ona skończyła / ukończyła trzynaście lat. (1.1) עס ווערט שפּעט.‏ → Robi się późno. (1.1) עס איז מיר קאַלט געוואָרן.‏ → Zrobiło mi się zimno. (1.1) אַלט זאָל מען ווערן, אָבער ניט זײַן.‏ → Można się starzeć, ale nie być starym. (1.2) ס׳וועט דערפֿון גאָרנישט ווערן.‏ → Z tego nic nie będzie / wyjdzie. (2.1) דער אַרטיקל איז פֿון דער רעדאַקציע אָנגענומען געוואָרן צום דרוק.‏ → Ten artykuł został przyjęty przez redakcję do druku.

(1.1) ווערן צו → zmieniać się w + (1.1) + ווערן → robić się (jakoś) + (2.1) + ווערן → być + (robionym), zostać + (zrobionym)

(1.1) אַלט ווערן → starzeć się (1.1) רויט ווערן → czerwienić się, czerwienieć (1.1) מיד ווערן → męczyć się (1.1) בעסער ווערן → polepszać się

(1-2) , (3-4) ,