nachodzić () , ,
czasownik przechodni niedokonany ( najść) (1.1) pojawiać się niespodziewanie, odwiedzać kogoś wbrew jego woli (1.2) ogarniać, opanowywać (1.3) przesycać, wypełniać sobą (1.4) napadać zbrojnie czasownik zwrotny niedokonany nachodzić się ( najść się) (2.1) napadać zbrojnie na siebie wzajemnie (2.2) być znalezionym (2.3) znaleźć, okazać się czasownik zwrotny niedokonany nachodzić się ( brak) (3.1) zmęczyć się długim chodzeniem; spędzić dużo czasu na chodzeniu
(1.1-4) (2.1-3, 3.1)
(1.1) Nikt nie nachodził opuszczonego dworzyszcza.S. Żeromski: Wierna rzeka (1.2) Wieczorem nachodziły ją smutne myśli. (1.2) Oczy jej pomału zaczęły się zwężać — sen ją nachodził.W. Orkan: Jak Józuś chciał (1.3) Do pokoju naszło dymu. (3.1) Dużo się nachodziłem do urzędu, żeby uzyskać pozwolenie.
nachodźca , najście , nachodzenie najść
arabski: (1.1) اجتاح rosyjski: (1.1) находить; (1.2) охватывать; (1.3) наполняться