protest ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) demonstracyjny sprzeciw wobec czegoś (1.2) demonstracja polityczna (1.3) weksel zaprotestowany
(1.1-2)
(1.2) Tym razem fala protestów zmusi rządy do przejścia od słów do czynów. (1.3) A ja pana (sic) radzę, daj pan pokrycie – krzyknął wielkim głosem pan Kuba, dramatycznym ruchem wyciągając z kieszeni smokinga gruby weksli z ogonami protestów i paczki czeków.
(1.1) kontestacja, sprzeciw
protestant , protestantka , protestantyzm , oprotestowanie , protestacja , proteścik protestować, zaprotestować, oprotestować protestowy, protestacyjny, protestancki protestacyjnie
angielski: (1.1) protest arabski: (1.1) احتجاج białoruski: (1.1) пратэст bułgarski: (1.1) протест duński: (1.1) protest ; (1.2) protest esperanto: (1.1) protesto francuski: (1.1) protestation hiszpański: (1.1) protesta niemiecki: (1.1) Protest polski język migowy: rosyjski: (1.1) протест ukraiński: (1.1) протест
protest ()
(1.1) , , , (2.1) , : , ,
rzeczownik (1.1) protest czasownik (2.1) protestować
protestant, protestation, protester, protestor
protest ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) protest
protest ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) protest
(1.1)
protestovat protestant
protest ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) protest (1.2) protest (demonstracja przeciwko czemuś)
(1) en protest, protesten, protester, protesterne
(1.1) Adskillige tusinde demonstrerede i weekenden på Sergels Torv i Stokholm i den største svenske protest nogensinde mod NATO. → Kilka tysięcy demonstrowało w ten weekend na placu Sergels Torg w Sztokholmie podczas największego w historii szwedzkiego protestu przeciwko NATO.
(1.2) demonstration
protestere
protest ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) protest
(1.1) en protest, protesten, protester, protestene
protestere
protest ()
rzeczownik (1.1) protest
protest ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) protest
protestovať / protestný
protest ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) protest
(1.1) en protest, protesten, protester, protesterna
protestera