loka ()
przymiotnik (1.1) kwoczy
oilaloka lokatu
loka ()
przymiotnik (1.1) miejscowy, lokalny
(1.1)
(1.1) Ĉiuj multnaciaj ŝtatoj en la historio havis komunan lingvon, apud la lokaj lingvoj, sed tiam temis pri imperioj, kie la lingvo de la kortego aŭ de la dominanta popolo estis trudita al la ceteraj popoloj. → Każde wielonarodowe państwo w historii miało wspólny język obok języków lokalnych, ale to dotyczyło imperiów, gdzie język dworu lub dominującego ludu, był narzucony pozostałym ludom. (1.1) „Vekiĝo” de komputilo per signalo el loka reto.Komputilaj blokoj de elektrizo de normo ATX → „Obudzenie” komputera sygnałem z sieci lokalnej.
(1.1) loka reto
(1.1) malloka
loko loke loki
loka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zasuwka, rygiel czasownik przechodni (2.1) zamykać, zatrzaskiwać
(1.1) lok|a, ~u, ~u, ~u (~an, ~una, ~unni, ~unnar); ~ur, ~ur, ~um, ~a lub ~na (~urnar, ~urnar, ~unum, ~anna lub ~nanna) (2.1) að loka, lokaði, lokað ()
(2.1) Lokaðu augunum og ímyndaðu þér að þú sért á strönd… → Zamknij oczy i wyobraź sobie, że jesteś nad brzegiem morza… (2.1) Ég gleymdi að loka hurðinni. → Zapomniałem zamknąć drzwi.
(2.1) loka +
(1.1) að loka dyrum/glugga/bók → zamykać drzwi/okno/książkę
(2.1) ljúka aftur, láta aftur, læsa
lok
loka ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) świat