bøg ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) buk (1.2) drewno buku
(1.1) en bøg, bøgen, bøge, bøgene
(1.1) Bøg findes overalt i det vestlige Europa. → Buk występuje w całej zachodniej Europie. (1.1) Karl Johan kan vokse i mange slags skov, fx under bøg, gran og ædelgran. → Prawdziwki mogą rosnąć w różnego rodzaju lasach, np. pod bukami, świerkami i jodłami.
(1.1) bøgetræ → buczyna (drewno) • bøgeskov → buczyna (las)
(1.2) bøgetræ
zobacz też: słownik tematyczny - leśnictwo