drobiazg ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) coś drobnego, małego, niewielkiego (1.2) coś o niewielkim znaczeniu wykrzyknik (2.1) nie ma problemu!
(1.1-2) (2.1)
(1.1) W szufladach trzymam tylko różne drobiazgi, nie mam tam nic ważnego. (1.2) — Nic ci się nie stało? — A, to drobiazg, zaciąłem się tylko w palec.
(1.1) cenny / kosztowny drobiazg • osobiste drobiazgi (1.2) błahy drobiazg • kłótnia o drobiazgi • czepiać się drobiazgów
(1.1) drobnostka (1.2) błahostka, bagatela, bagatelka, betka, bzdet, bzdura, detal, drobiażdżek, drobnostka, duperele, faramuszka, fraszka, furda, głupstewko, głupstwo, mały pikuś, marność; gówno
(1.2) szczegół
drobiazgowość , drobiazgowicz , drobiażdżarka drobiażdżek drobiazgowy drobiazgowo
→ coś małego, drobnego
angielski: (1.1) small thing; (1.2) trifle; (2.1) no problem białoruski: (1.1) дробязь ; (1.2) дробязь chorwacki: (1.1) sitnica duński: (1.1) småting esperanto: (1.2) bagatelo francuski: (1.2) babiole niemiecki: (1.1) Kleinigkeit ; (1.2) Lappalie ; (2.1) keine Ursache rosyjski: (1.1) мелочь ; (1.2) тонкость , мелочь serbski: (1.1) ситница ukraiński: (1.1) дріб'язок ; (1.2) дрібничка węgierski: (1.1) apróság włoski: (1.1) minutaglia ; (1.2) inezia