__TOC__ gap ()
,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba bezmyślnie patrząca na pewne wydarzenie, zjawisko (1.2) gap niebieskonogi – inna nazwa głuptaka niebieskonogiego, dużego ptaka morskiego z rodziny głuptaków.
(2.1) 2. od: gapić (się)
(3.1) od: gapa
(1.1)
(1.1) Obok rozbitego samochodu stał tłum gapiów, ale nikt nie udzielił rannym pomocy. (2.1) Jacek, nie gap się tak ostentacyjnie na tę dziewczynę.
gapić się
angielski: (1.1) onlooker, bystander esperanto: (1.1) gapulo hiszpański: (1.1) mirón niemiecki: (1.1) Gaffer , Schaulustiger ukraiński: (1.1) роззя́ва / wolof: (1.1) jarmbure
gap ()
rzeczownik policzalny (1.1) przerwa, dziura, luka
(1.1) gap; gaps
(1.1) The EU leadership gap creates another easy target of opportunity for the extreme right, which is adept at exploiting the resentments stirred by economic declineDenis MacShane: Rise of the Right; American Newsweek, October 4, 2010, s. 25. → Luka w przywództwie Unii Europejskiej tworzy kolejny łatwy cel pełen szans dla skrajnej prawicy, która jest zręczna w wykorzystywaniu uraz wzburzonych przez kryzys ekonomiczny.
gap ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) przepaść, otchłań (1.2) paszcza
(1.1-2) ett gap, gapet, gap, gapen
(1.1) klyfta
gapa