Ironie ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ironia
(1.1)
(1.1) Hat ein Schreiber Zweifel, ob seine Leser Ironie erkennen können, so wird er vorsichtshalber ein ironisch gemeintes Wort mit Anführungszeichen kennzeichnen.z Wikipedii → Jeśli piszący ma wątpliwości, czy jego ironia zostanie zrozumiana przez czytelników, może na wszelki wypadek ująć słowo o ironicznym zabarwieniu w cudzysłów.
(1.1) Ironie heraushören / verstehen → wyczuć / zrozumieć ironię • rethorische / sokratische / tragische / romantische Ironie → retoryczna / sokratyczna / romantyczna • bittere / feine / beißende / sanfte / grausame / versteckte Ironie → gorzka / subtelna / zjadliwa / delikatna / okrutna / ukryta ironia • Selbstironie • Ironiezeichen
(1.1) Spott
ironisieren ironisch die Ironie des Schicksals (eironeía) → drwina, udawanie