forbrydelse ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) przestępstwo
(1.1) en forbrydelse, forbrydelsen, forbrydelser, forbrydelserne
(1.1) Blasfemi er jo en forbrydelse uden ofre. → Bluźnierstwo jest wszak przestępstwem bez ofiar.
(1.1) at begå en forbrydelse → popełnić przestępstwo • at blive dømt for en forbrydelse → zostać skazanym za przestępstwo
forbryder forbryderisk
forbrydelse mod menneskeheden → zbrodnia przeciwko ludzkości