syf ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) brak ładu i porządku (1.2) rzecz lub zjawisko oceniane skrajnie negatywnie rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1) syfilis (2.2) wykwit skórny, zwykle na twarzy (2.3) szkoła
(3.1) 2. od: syfić
(1.1) (2.1) (2.2-3)
(1.1) Weź uprzątnij ten syf w pokoju! (1.1) Ale syf, chodźmy stąd lepiej. (1.2) Mówię wam, narkotyki nie są warte waszego życia, nie bierzcie tego syfu! (2.1) A mówiłem mu, że jak się będzie szlajał ciągle po burdelach, to syfa w końcu złapie.
(1.1) robić syf (2.1) złapać syfa
(1.1) bajzel, bałagan, burdel, gnojowisko, gnój, pobojowisko, śmietnisko (2.1) franca; kiła, syfilis, lues
(1.1)
zasyfianie , syfilis , syfiarz syfek syfiasty syfiasto syfić, zasyfić
angielski: (1.1) jumble, tumble niemiecki: (1.1) Wirrwarr