__TOC__ wiza ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pisemne pozwolenie na przekroczenie granicy państwowej wydawane przez organy odwiedzanego kraju;
(1.1)
(1.1) Polacy potrzebują wizy, aby wyjechać do USA, a obywatele USA jadący do Polski – nie.
(1.1) ubiegać się / starać się o wizę • otrzymać / dostać wizę • nie otrzymać / nie dostać wizy • zapłacić za wizę • odebrać wizę • stracić wizę
(1.1) wiza turystyczna • wiza tranzytowa
wizować wizowy
< → (rzeczy) widziane
albański: (1.1) vizë angielski: (1.1) visa arabski: (1.1) إذن الدخول, تأشيرة, سمة, تأشيرة دخول, baskijski: (1.1) bisa białoruski: (1.1) віза bułgarski: (1.1) виза chorwacki: (1.1) viza czeski: (1.1) vízum duński: (1.1) visum fiński: (1.1) viisumi francuski: (1.1) visa górnołużycki: (1.1) wizum gruziński: (1.1) ვიზა hausa: (1.1) biza hiszpański: (1.1) visado , visa islandzki: (1.1) vegabréfsáritun , vísa japoński: (1.1) 査証 (さしょう) koreański: (1.1) 비자 łotewski: (1.1) vīza macedoński: (1.1) виза niemiecki: (1.1) Visum norweski (bokmål): (1.1) visum nowogrecki: (1.1) βίζα rosyjski: (1.1) ви́за serbski: (1.1) виза szwedzki: (1.1) visum turecki: (1.1) vize turkmeński: (1.1) wiza ukraiński: (1.1) віза
wiza ()
rzeczownik (1.1) łąka
zapożyczenie z , , ,
wiza ()
rzeczownik (1.1) wizaА.А. Молчанова, Е.В. Лазарева, Е.М. Колесова: Русско-туркменский словарь для иностранных студентов специальности 1-24 01 02 «Правоведение». Часть 1 (А – К), 2015, s. 19