artefakt ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) przedmiot wykonany ludzką ręką; (1.2) struktura lub własność, która nie pojawiła się naturalnie w badanym zjawisku, ale jako rezultat oddziaływania zewnętrznego lub błędu pomiarowego; (1.3) wada w oglądanym obrazie bądź słyszanym dźwięku będąca skutkami ubocznym zastosowania algorytmu kompresji;
(1.1-3)
(1.1) Znalezisko kości mamuta otaczały krzemienne artefakty. (1.2) W wyniku przypadkowych ruchów kabli na wykresie EEG pojawił się artefakt. (1.3) Pogorszenie jakości jest jednak zauważalne przy dokładniejszym przyjrzeniu się zdjęciu – zwłaszcza w powiększeniu, gdyż kompresja JPEG powoduje powstawanie wokół ostrych krawędzi charakterystycznych plamek zwanych artefaktami.
(1.1) zabytek, przedmiot kultury materialnej, obiekt muzealny (1.2) zaburzenie
artefakcik
(sztucznie wytworzone)
(1.3) zobacz też: Indeks:Polski - Fotografia
angielski: (1.1) artefact, artifact; (1.2) artefact, artifact; (1.3) artefact, artifact bułgarski: (1.1) артефакт ; (1.2) артефакт czeski: (1.2) artefakt duński: (1.1) artefakt francuski: (1.2) artéfact , artefact hiszpański: (1.2) artefacto interlingua: artefacto niderlandzki: (1.2) artefact niemiecki: (1.1) Artefakt ; (1.2) Artefakt norweski (bokmål): (1.1) artefakt / norweski (nynorsk): (1.1) artefakt / portugalski: (1.2) artefacto rosyjski: (1.1) артефакт ; (1.2) артефакт słowacki: (1.1) artefakt szwedzki: (1.1) artefakt węgierski: (1.2) mütermék włoski: (1.2) artefatto , manufatto ; (1.3) artefatto
artefakt ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) artefakt
(1.1)
artefakt ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) artefakt
(1.1) en artefakt, artefaktet, artefakter, artefakterne
artefakt ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) artefakt
artefakt ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) artefakt (przedmiot wykonany przed człowieka)
(1.1) en artefakt, artefakten, artefakter, artefakterna