spółgłoska () ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) głoska powstająca w wyniku całkowitego lub częściowego zablokowania przepływu powietrza przez aparat mowy;
(1.1)
(1.1) Wyraz „wstręt” zawiera pięć spółgłosek i tylko jedną samogłoskę.
(1.1) konsonant
(1.1) samogłoska
(1.1) głoska
(1.1) spółgłoska nosowa, spółgłoska szczelinowa, spółgłoska zwarta
spółgłoskowy
angielski: (1.1) consonant baskijski: (1.1) kontsonante białoruski: (1.1) зычны , зычны гук duński: (1.1) medlyd , konsonant esperanto: (1.1) konsonanto francuski: (1.1) consonne hiszpański: (1.1) consonante islandzki: (1.1) samhljóð jidysz: (1.1) קאָנסאָנאַנט kaszubski: (1.1) spółzwãk koreański: (1.1) 자음 litewski: (1.1) priebalsis niemiecki: (1.1) Konsonant norweski (bokmål): (1.1) konsonant nowogrecki: (1.1) σύμφωνο rosyjski: (1.1) согласный , согласный звук słowacki: (1.1) spoluhláska , konsonant szwedzki: (1.1) konsonant tuvalu: (1.1) konisane ukraiński: (1.1) приголосний звук włoski: (1.1) consonante