__TOC__ getto () , ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) w średniowieczu i później: zwarte skupisko, dzielnica miejska odseparowana od pozostałych części miasta i zamieszkiwana przez mniejszość etniczną, zwykle żydowską, pozwalająca im na zachowanie odrębności etnicznej i religijnej (1.2) dzielnica przymusowego zamknięcia Żydów w czasie drugiej wojny światowej (1.3) dzielnica biedoty, zwykle zamieszkana w większości przez jedną grupę etniczną lub religijną (np. Murzynów, Chińczyków, Portorykańczyków w USA)Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, wydanie dziewiąte rozszerzone, Wiedza Powszechna, Warszawa 1975. (1.4) miejsce, środowisko lub grupa społeczna (etniczna, religijna lub kulturowa) izolująca się od otoczenia, żyjąca w izolacji od otoczenia
(1.1-4)
(1.1) Terminu „getto” użyto po raz pierwszy na określenie dobrowolnie utworzonego skupiska ludności żydowskiej w Wenecji na początku XVI w.portalwiedzy.onet.pl (1.2) Pierwszym utworzonym przez nazistów przymusowym gettem w Polsce było powstałe 8 października 1939 roku getto w Piotrkowie Trybunalskim. (1.3) Jedno z najsłynniejszych gett współczesnych tworzą dzielnice nędzy w Rio de Janeiro. (1.4) Castro, Dzielnica San Francisco, to getto homoseksualistów.
gettoizacja , gettoizowanie , zgettoizowanie gettoizować , zgettoizować gettowy
(1.4) getto ławkowe
(1.1) (1.2-4) z (1.1)
Słowo to może być wymawiane jako lub . Wymowa i jest uznawana przez Słownik poprawnej polszczyzny pod redakcją W. Doroszewskiego za potoczną, jednak Wielki słownik poprawnej polszczyzny pod redakcją A. Markowskiego ją potępia. Forma miejscownika „getcie” powinna być wymawiana jako lub .
angielski: (1.1) Jewry, ghetto; (1.2) ghetto; (1.3) ghetto; (1.4) ghetto arabski: (1.1) غيتو czeski: (1.1) ghetto ; (1.2) ghetto ; (1.3) ghetto ; (1.4) ghetto esperanto: (1.1) geto; (1.2) geto; (1.3) geto; (1.4) geto francuski: (1.1) ghetto ; (1.2) ghetto ; (1.3) ghetto ; (1.4) ghetto hiszpański: (1.1) gueto ; (1.2) gueto ; (1.3) gueto ; (1.4) gueto jidysz: (1.1) געטאָ (geto); (1.2) געטאָ (geto); (1.3) געטאָ (geto); (1.4) געטאָ (geto) niemiecki: (1.1) Getto , Ghetto ; (1.2) Getto , Ghetto ; (1.3) Getto , Ghetto ; (1.4) Getto , Ghetto portugalski: (1.1) gueto ; (1.2) gueto ; (1.3) gueto , favela ; (1.4) gueto rosyjski: (1.1) гетто ; (1.2) гетто ; (1.3) гетто ; (1.4) гетто rumuński: (1.1) ghetou ; (1.2) ghetou ; (1.3) ghetou ; (1.4) ghetou słowacki: (1.1) geto ; (1.2) geto ; (1.3) geto ; (1.4) geto szwedzki: (1.1) getto ; (1.2) getto ; (1.3) getto ; (1.4) getto ukraiński: (1.1) гетто ; (1.2) гетто ; (1.3) гетто ; (1.4) гетто węgierski: (1.1) gettó; (1.2) gettó; (1.3) gettó; (1.4) gettó włoski: (1.1) ghetto ; (1.2) ghetto ; (1.3) ghetto ; (1.4) ghetto
getto ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) getto
(1.1) ett getto, gettot, getton, gettona
getto ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) rzucanie, rzut, wyrzucanie
gettare