blíða ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) łagodność, subtelność (1.2) miłość, afekt (1.3) ładna pogoda
(1) blíð|a, ~u, ~u, ~u (~an, ~una, ~unni, ~unnar)
(1.3) Gestir njóta blíðunnar við undirspil lifandi tónlistar. (skagafjordur.com) → Goście cieszą się wspaniałą pogodą i muzyką w wykonaniu zespołu.
(1.3) sól og bliða → piękna pogoda
(1.1) mildi (1.2) ástúð
blíðalogn, blíðlyndi blíðlyndur, blíður blíðlega selja blíðu sína • í blíðu og stríðu
→ („łagodność, wdzięk”) << , (bleiþei)