rygning

rygning ()

(1.1) (1.2)

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) palenie (tytoniu) (1.2) kalenica, grzbiet dachu

(1.1) (en) rygning, rygningen, (1.2) en rygning, rygningen, rygninger, rygningerne

(1.1) Er passiv rygning virkelig skadelig? → Czy bierne palenie naprawdę jest szkodliwe? (1.2) En rygning er den øverste kant mellem to skrå tagflader. → Kalenica to (najwyższa) krawędź między dwiema ukośnymi połaciami dachu.

(1.1) rygning forbudt / tilladt

(1.2) tagryg, tagrygning, kip, mønning

ryger ryge

(1.2)