pozbawić ()
, , ,
czasownik przechodni dokonany ( pozbawiać) (1.1) sprawić, że ktoś lub coś nie posiada danej rzeczy czasownik zwrotny dokonany pozbawić się ( pozbawiać się) (2.1) stracić z własnej winy
(1.1) (2.1)
(1.1) odebrać, zabrać
(1.1) dać
pozbawienie , pozbawianie pozbawiać
angielski: (1.1) deprive arabski: (1.1) حرم, جرد duński: (1.1) fratage, berøve esperanto: (1.1) senigi, senhavigi, malhavigi hiszpański: (1.1) privar, quitar łaciński: (1.1) viduo niemiecki: (1.1) entziehen, prawa do czegoś: aberkennen norweski (bokmål): (1.1) frata, berøve norweski (nynorsk): (1.1) frata, frate nowogrecki: (1.1) στερώ (steró), αφαιρώ (afairó) rosyjski: (1.1) лиши́ть (lišítʹ) szwedzki: (1.1) ta ifrån, beröva ukraiński: (1.1) позба́вити (pozbávyty)