wynikać () , ,
czasownik nieprzechodni niedokonany ( wyniknąć) (1.1) być wynikiem, konsekwencją, skutkiem, rezultatem czegoś; stawać się następstwem; mieć w czymś początek
(1.1)
(1.1) Reszta, jak wynika z dostępnych źródeł i świadectw, zgadza się niemal co do joty.
(1.1) okazywać się, konkludować
wynik , wynikanie , wyniknięcie wyniknąć wynikowy
angielski: (1.1) result (from) arabski: (1.1) تابع esperanto: (1.1) rezulti francuski: (1.1) résulter, ressortir hiszpański: (1.1) resultar jidysz: (1.1) שטאַמען (sztamen) niemiecki: (1.1) folgen nowogrecki: (1.1) προκύπτω rosyjski: (1.1) вытекать, следовать ukraiński: (1.1) випливати, бути результатом włoski: (1.1) conseguire, risultare