apodyktyczny () , ,
przymiotnik (1.1) taki, który narzuca swoje zdanie i nie uznaje sprzeciwu wobec niego (1.2) oczywisty, konieczny, definitywny, wypływający z przesłanek
(1.1-2)
(1.1) Prześledźmy taki przypadek: w pewnej rodzinie urodziły się kolejno dwie córeczki, jako jedyne dzieci. Na rodziców wybrały sobie małżeństwo, gdzie matka była apodyktyczna, bezwzględna, karząca i karcąca, niezdolna do negocjacji, wymuszająca, a nie proszącaAndrzej Wasilewski, Karma - los człowieka, 2002.
(1.2) sąd apodyktyczny • zdanie apodyktyczne
(1.1) stanowczy, zaborczy, arbitralny, despotyczny (1.2) konieczny
apodyktyczność apodyktycznie
→ wskazujący, świadczący
angielski: (1.1) domineering, authoritative, bossy białoruski: (1.1) ападыктычны francuski: (1.2) apodictique, catégorique hiszpański: (1.1) despótico, tajante, autoritario, mandón, categórico; (1.2) apodíctico, demostrativo niemiecki: (1.1) apodiktisch nowogrecki: (1.1) αυταρχικός, δεσποτικός, απολυταρχικός; (1.2) αποδεικτικός, αναμφισβήτητος, κατηγορηματικός węgierski: (1.2) apodiktikus