zapłacić () , ,

czasownik przechodni dokonany ( płacić) (1.1)

(1.1)

(1.1) Dzięki kredytom, które za chwilę wygra, spłaci co bardziej naglące długi, zapłaci pierw­szą tran­szę za statek, znów będzie w ruchu i prze­kona się, jakie to cuda ma do zaofe­ro­wa­nia galaktyka oso­bie o jego wyjątkowych zdol­no­ściach i wraż­li­wo­ści.

płacenie , płatnik / płacić

za Bóg zapłać • zapłacić frycowe / zapłacić gapowe • zapłacić głową / zapłacić gardłem • zapłacić krwią / zapłacić własną krwią • zapłacić swoją skórą / zapłacić własną skórą • kto sobie każe grać, musi zapłacić

(1.1) białoruski: (1.1) заплаціць chorwacki: (1.1) platiti esperanto: (1.1) ekpagi polski język migowy: rosyjski: (1.1) заплатить słowacki: (1.1) zaplatiť ukraiński: (1.1) заплатити wilamowski: (1.1) bycoła, bycōła, bycaoła