ustalić ()
, ,
czasownik przechodni dokonany ( ustalać) (1.1) czasownik przechodni dokonany ( brak) (2.1) uczynić twardym jak stal czasownik zwrotny dokonany ustalić się ( ustalać się) (3.1)
(1.1, 2.1) (3.1)
(1.1) Kiedy poczuła pustkę w głowie i za nic nie mogła ustalić, co powinna zrobić i dokąd się udać, niemal odruchowo uruchomiła holorejestrator i podniosła go na wysokość oczu – równie dobrze może skorzystać z okoliczności, by przygotować ujęcia na potrzeby filmów wymagających dynamicznej akcji – i zerwała się biegiem w kierunku hangaru.
ustalenie , ustalanie
(1.1) (3.1) czeski: (1.1) určit rosyjski: (1.1) установи́ть, определи́ть ukraiński: (1.1) установи́ти