udawać () ,
czasownik przechodni niedokonany ( udać) (1.1) postępować nieszczerze, podawać się za kogoś innego, pozorować nieprawdziwe okoliczności czasownik zwrotny niedokonany udawać się (2.1) odnosić dobry, właściwy, pomyślny, pozytywny skutek (2.2) wybierać się, iść / jechać dokądś
(1.1)
(1.1) Aresztowano go, ponieważ udawał lekarza. (2.1) Udało ci się kupić bilety na ten koncert? (2.2) Wieczorem udam się na samotny spacer do parku.
(1.1) odgrywać (2.1) powodzić się, wychodzić (2.2) iść
udany udawanie , udawacz , udawaczka , udanie udany, udawany udanie udawać Greka
angielski: (1.1) feign, pretend, pose; (2.1) to be a success, to bear a good crop, to manage to (accomplish something) chiński standardowy: (2.2) 去 (qù) duński: (2.1) lykkes esperanto: (1.1) ŝajnigi hiszpański: (1.1) fingir islandzki: (1.1) látast, hræsna; (2.1) takast, heppnast jidysz: (1.1) אָנשטעלן זיך (onszteln zich); (2.2) לאָזן זיך (lozn zich) kataloński: (1.1) fingir łaciński: (1.1) imitor niemiecki: (1.1) vortäuschen, heucheln; (2.1) gelingen, klappen; (2.2) sich begeben polski język migowy: romansz: (2.1) gartegiar rosyjski: (1.1) изображать; (2.1) удаваться szwedzki: (1.1) låtsas tagalski: (1.1) magpanggap węgierski: (1.1) színlel, játszik; (2.1) sikerül; (2.2) megy, elmegy, jár, indul, elindul włoski: (1.1) fingere