piękno () , ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) zbiór pozytywnych cech (harmonia, proporcja) należących do obiektu, pojęcia; coś, co podoba się, wzbudza zachwyt;
(1.1) ;
(1.1) Pobyt w Rzymie stał się wielkim przeżyciem rozbudzającym wrażliwość na piękno i najwyższe wartości cywilizacyjne.
(1.1) piękno natury • piękno ciała • piękno umysłu • piękno muzyki • zmysł piękna • umiłować piękno • podziwiać piękno
(1.1) brzydota
piękny, przepiękny pięknie, przepięknie upięknienie , piękność, piękniś upiększać, upiększyć, pięknieć
amharski: (1.1) ቁንጅና angielski: (1.1) beauty arabski: (1.1) روعة, جمال, حسن, زهرة bengalski: (1.1) সৌন্দর্য białoruski: (1.1) прыгажосць , краса chiński standardowy: (1.1) 漂亮 (piàoliang) duński: (1.1) skønhed esperanto: (1.1) beleco, belo grenlandzki: (1.1) alutornassuseq hiszpański: (1.1) belleza interlingua: (1.1) beltate islandzki: (1.1) fegurð japoński: (1.1) 美 (び, bi) kataloński: (1.1) bellesa łotewski: (1.1) skaistums niderlandzki: (1.1) schoonheid niemiecki: (1.1) Schönheit nowogrecki: (1.1) κάλλος , ομορφιά nowopruski: (1.1) grazzu osmański: (1.1) آب (âb) pali: (1.1) kalyāṇa rosyjski: (1.1) красота sanskryt: (1.1) सौन्दर्य , अतिरूप , मरुत् , दीप्ति , आभिजात्य , आभिरूपक staroegipski: (1.1) (nfrw); (nfr) szwedzki: (1.1) skönhet tagalski: (1.1) ganda turecki: (1.1) güzellik tuvalu: (1.1) gali ujgurski: (1.1) جامال ukraiński: (1.1) краса węgierski: (1.1) szépség włoski: (1.1) bellezza , bello