uderzyć ()
,
czasownik przechodni dokonany ( uderzać) (1.1) zadać komuś cios czasownik zwrotny dokonany uderzyć się ( uderzać się) (2.1) zadać sobie cios ręką lub czymś trzymanym w ręku (2.2) zetknąć się gwałtownie jakąś częścią ciała z czymś (2.3) uderzyć (1.1) siebie wzajemnie; zderzyć się
(1.1)
(1.1) walnąć, (2.1)
uderzenie , uderzanie uderzać uderzający, uderzeniowy uderzająco
uderzyć w kimono • uderz w stół, a nożyce się odezwą
angielski: (1.1) hit, strike, beat arabski: (1.1) ضرب (ḍarb) bhodźpuri: (1.1) मारना białoruski: (1.1) ударыць (udarycʹ) chiński standardowy: (1.1) 击 (jī), 碰 (pèng); (2.1) 碰 (pèng); (2.2) 碰 (pèng); (2.3) 碰 (pèng) czeczeński: (1.1) тоха czeski: (1.1) uhodit duński: (1.1) slå; (2.1) slå (sig); (2.2) slå (sig); (2.3) slås elfdalski: (1.1) slå esperanto: (1.1) frapi francuski: (1.1) frapper hiszpański: (1.1) golpear, pegar; (2.1) darse un manotazo, golpearse (con la mano o con algún objeto sujetado con la(s) mano(s)); (2.2) golpearse (una parte del cuerpo contra algo), tropezarse, chocar (contra algo); (2.3) golpearse mutuamente jidysz: (1.1) טאָן / געבן אַ קלאַפּ (ton / gebn a klap), אַ האַק טאָן (a hak ton), טליקען (tliken), געבן (gebn) kaszubski: (1.1) ùderzëc, grzimnąc, walnąc kataloński: (1.1) tustar khowarski: (1.1) دیک ladyński: (1.1) bate litewski: (1.1) vožti liwski: (1.1) rabbõ maithili: (1.1) मारना manx: (1.1) bwoalley niderlandzki: (1.1) raken, slaan niemiecki: (1.1) schlagen norweski (bokmål): (1.1) slå norweski (nynorsk): (1.1) slå nowogrecki: (1.1) χτυπώ (chtypó); (2.2) χτυπιέμαι; (2.3) χτυπιέμαι nowopruski: (1.1) bruktun pontyjski: (1.1) κρούγω, κρούω rosyjski: (1.1) ударить (udaritʹ) rumuński: (1.1) lovi; (2.2) se lovi; (2.3) se lovi starofryzyjski: (1.1) slā staroirlandzki: (1.1) benaid staropruski: (1.1) *kyrtan / forma fleksyjna poświadczona kyrteis suahili: (1.1) gonga szwedzki: (1.1) slå turecki: (1.1) vurmak wilamowski: (1.1) śłön włoski: (1.1) colpire