odmówić () , ,
czasownik przechodni dokonany ( odmawiać) (1.1)
(1.1)
(1.1) Uznano ją wprawdzie za kontrowersyjną, ale trudno było odmówić jej nowatorstwa i odwagi artystycznej.
(1.1) odmówić + Andrzej Markowski, Jak dobrze mówić i pisać po polsku, Warszawa 2000.; odmówić +
odmowa, odmówienie, odmawianie odmawiać odmownie odmowny
odmówić posłuszeństwa
(1.1) białoruski: (1.1) адмовіць rosyjski: (1.1) отказаться słoweński: (1.1) odkloniti ukraiński: (1.1) відмовитись