zgubić ()
, ,
czasownik przechodni (1.1) przez nieuwagę zostawić coś w nieznanym sobie miejscu (1.2) uciec przed pogonią lub ludźmi śledzącymi daną osobę (1.3) stracić kontakt z osobą lub grupą, z którą gdzieś się szło (1.4) doprowadzić do zguby czasownik zwrotny (2.1) zabłądzić (2.2) o przedmiocie: zostać przez kogoś zgubionym (2.3) stracić orientację w temacie (2.4) doprowadzić siebie do zguby
(1) (2)
(1.1) Nadszedł moment rozpoznania w sobie i w innych istotach tej cząstki, którą w chaosie i natłoku zdarzeń zgubiłeś. (1.2) Ale zadziałało i A-wing zgubił mnie kompletnie. Gdy wyrównał tor, już atakowałam. Patrzyłam, jak zataczający beczki myśliwiec uderza w bok stacji i staje w płomieniach. (1.4) Król bez nauki zgubi swój lud, / a mądrość władców zbuduje miastoMądrość Syracha 10,3, Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003 (tłum. Karol Winiarski)..
(2.2) zawieruszyć się
gubić zgubca , zguba , zgubienie zgubny, zgubiony
gubić się w domysłach • święta Katarzyna klucz zgubiła, święty Jędrzej znalazł, zamknął skrzypki zaraz • gęsi Rzym ocaliły, a złodzieja zgubiły
angielski: (1.1) lose, mislay; (1.4) ruin, bring to ruin; (2.1) get lost, lose the way, lose oneself; (2.2) go astray arabski: (1.1) تاه (2.1) ;ضيع czeski: (1.1) ztratit duński: (1.1) miste fiński: (1.4) kadottaa francuski: (1.1) perdre, égarer, paumer krymskotatarski: (1.1) coytmaq niemiecki: (1.1) verlieren polski język migowy: rosyjski: (1.1) потерять ukraiński: (1.1) загубити; (2.1) загубитися wilamowski: (1.1) fyliyn, fyrliza włoski: (1.1) perdere, smarrire; (1.2) seminare; (1.3) perdere; (1.4) rovinare, portare alla perdizione, causare la rovina; (2.1) perdersi, smarrirsi; (2.1) perdersi, smarrirsi