wyprzedzić ()
, ,
czasownik przechodni dokonany ( wyprzedzać) (1.1)
(1.1) Prym w wykroczeniach drogowych wiódł kierowca forda mondeo, który najpierw wyprzedził nieoznakowaną skodę, wcisnął gaz do dechy, a po zatrzymaniu jego okazało się, że w wydychanym powietrzu ma 0,6 promila alkoholu.
wyprzedzanie , wyprzedzenie wyprzedzać przedni
(1.1) białoruski: (1.1) выперадзіць, апярэдзіць, абагнаць rosyjski: (1.1) обогнать ukraiński: (1.1) випередити