pokonać ()
, ,
czasownik przechodni dokonany ( pokonywać) (1.1)
(1.1)
(1.1) Gdy zaś wrócił i został sam jeden, ktoś zmagał się z nim aż do wschodu jutrzenki, a widząc, że nie może go pokonać, dotknął jego stawu biodrowego i wywichnął Jakubowi ten staw podczas zmagania się z nim.Księga Rodzaju 32, 25-26.
pokonywać pokonanie
(1.1) chorwacki: (1.1) poraziti rosyjski: (1.1) победить ukraiński: (1.1) подужати