moralny () ,
przymiotnik (1.1) dotyczący moralności, opisujący moralność (1.2) postępujący w sposób uczciwy, szlachetny, zgodny z moralnością
(1.1-2)
(1.1) – Miast frasować się losem ubogich dziadów – odezwał się znowu demeryt – i przeżywać rozterki moralne, użyłbyś raczej swych talentów celem odnalezienia drogi. (1.2) Był wyższy niż futryna i tak silny, że mógłby trolla rozedrzeć na kawałki, czego jednak nigdy nie robił, gdyż był również osobnikiem głęboko moralnym.
(1.1) relatywizm moralny • wyższość moralna • teologia moralna
(1.1) etyczny (1.2) uczciwy, dobry
(1.2) amoralny, niemoralny, immoralny
amoralista , amoralistka , amoralizm , amoralność , moralizm , moralistyka , moralność , moralista , moralistka , moralizatorstwo , moralizator , moralizatorka , moralitet , morał , moralizowanie moralizować , umoralniać , umoralnić amoralny, moralizatorski, moralnościowy, niemoralny moralnie
< <
angielski: (1.1) moral; (1.2) moral arabski: (1.1) خلقي baskijski: (1.1) moral białoruski: (1.1) маральны boloński: (1.1) morèl, umåur czeski: (1.1) morální; (1.2) morální duński: (1.1) moralsk; (1.2) moralsk esperanto: (1.1) morala, etika francuski: (1.2) moral hiszpański: (1.1) moral interlingua: moral kataloński: (1.1) moral; (1.2) moral niemiecki: moralisch rosyjski: (1.1) моральный sanskryt: (1.2) सुनीथ słowacki: (1.1) morálny; (1.2) morálny szwedzki: (1.1) moralisk turecki: (1.1) ahlaki ukraiński: (1.1) моральний węgierski: (1.1) morális; (1.2) morális włoski: (1.1) morale; (1.2) giusto, onesto, morale