fé ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1)
(1.1) fés
fé ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) żywy inwentarz, bydło (zwłaszcza owce) (1.2) pieniądze
(1) fé, ~, ~, fjár (féð, féð, fénu, fjársins)
(1.2) Björn var nú í víkingu að afla sér fjár og frægðar. (Bjarnar saga Hítdælakappa) → A Björn opuścił właśnie dom i wyruszył do dalekich krajów, by zdobyć pieniądze i sławę.
(1) búfé • fébætur • fégirnd • félag • fénaður • fjárdráttur • fjárfesting • fjárhagur • fjárlög • fjármagn • fjármál • fjárnám • lausnarfé
(1.1) búfé (1.2) peningar
félaus leggja fé til höfuðs e-m
<< << („bydło”) (), (), , , (faihu); , (paśu),
fé ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wiara (1.2) wierzenie, wyznanie (1.3) wiara, przekonanie
(1.1-3) fé; fés
fideísmo
fé cega
fé ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wiara
(1.1)