egzaminować ()
, , ,
czasownik przechodni niedokonany ( brak) (1.1) przeprowadzać egzamin, poddawać coś lub kogoś egzaminowi (1.2) badać, obserwować, wypytywać
(1.1-2)
(1.1) Pracownik WORD-u egzaminował przyszłych kierowców pod wpływem alkoholu. (1.2) (…) Gomułka zwymyślał Aristowa: – Co wy tu mnie egzaminujecie[?] – krzyknął usłyszawszy pytania ambasadora. – Macie swoje informacje i wiecie, jaki charakter mają demonstracje w GdańskuJanusz Rolicki, Edward Gierek: życie i narodziny legendy, 2002..
(1.1) odpytywać, przeegzaminowywać, przepytywać, pytać, sprawdzać (1.2) analizować, badać, inspekcjonować, maglować, odpytywać, przeegzaminowywać, przepytywać, przesłuchiwać, pytać, sprawdzać, testować, weryfikować, wypytywać
egzamin , egzamen , egzaminator , egzaminatorka , egzaminatorskość , egzaminowanie , przeegzaminowanie , przeegzaminowywanie przeegzaminować , przeegzaminowywać egzaminacyjny, egzaminatorski, egzaminowy, poegzaminacyjny, poegzaminowy, przedegzaminacyjny, przedegzaminowy egzaminacyjnie
< <
angielski: (1.1) examine in/on ; (1.2) probe arabski: (1.1) عجم, امتحن białoruski: (1.1) экзаменаваць chiński standardowy: (1.1) 考 (kǎo) duński: (1.1) eksaminere; (1.2) eksaminere esperanto: (1.1) ekzameni; (1.2) ekzameni francuski: (1.1) examiner hiszpański: (1.1) examinar niemiecki: (1.1) in prüfen; (1.2) examinieren norweski (bokmål): (1.1) eksaminere norweski (nynorsk): (1.1) eksaminere nowogrecki: (1.1) εξετάζω ormiański: (1.1) զննել; (1.2) զննել rosyjski: (1.1) экзаменовать słowacki: (1.1) skúšať szwedzki: (1.1) examinera ukraiński: (1.1) екзаменувати włoski: (1.1) esaminare; (1.2) esaminare