__TOC__ stiv ()
przymiotnik (1.1) sztywny (1.2) pijany, uwalony
(1.1) stiv, stift, stive;
(1.1) Eleven var stiv af skræk. → Uczeń był sztywny ze strachu. (1.2) Sonia var så stiv, at hun ringede til sin ex-kæreste. → Sonia była tak najebana, że zadzwoniła do swojego byłego.
(1.2) fuld, beruset, besoffen, påvirket
stivne stivelse , stiver
, stift
stiv ()
przymiotnik (1.1) sztywny
stiv ()
przymiotnik (1.1) sztywny