lekceważyć () , ,
czasownik przechodni niedokonany ( zlekceważyć) (1.1) traktować kogoś lub coś pogardliwie, bez szacunku lub zainteresowania (1.2) nie przywiązywać do czegoś wagi
(1.1-2)
(1.1) — Więc dlatego lekceważy mnie — zamruczała Lone z zamkniętymi oczami — wciąż uważa, że jest księżniczką, a ja tylko chłopcem od koni. (1.2) Musiałem dać mu odczuć, że nie jestem człowiekiem lekceważącym zagrożenia.
(1.1) lekceważyć kolegów (1.2) lekceważyć uwagi / problem / niebezpieczeństwo / chorobę / obowiązki
(1.1) gardzić, pomiatać; mieć w nosie (1.2) ignorować, bagatelizować; walić, chromolić, olewać, chrzanić; pierdolić, pieprzyć, jebać, srać
(1.1) poważać, szanować (1.2) zważać, nie lekceważyć
lekceważenie , zlekceważenie zlekceważyć lekceważąco lekceważący
(1.1-2) (zmiana sposobu akcentowania)Renata Grzegorczykowa, Zarys słowotwórstwa polskiego. Słowotwórstwo opisowe, wyd. III poprawione, Warszawa 1979, s. 20.
angielski: (1.1) slight, ignore; (1.2) disregard, neglect, ignore duński: (1.1) ringeagte; (1.2) tage let på, se stort på esperanto: (1.2) ignori francuski: (1.1) sous-estimer, dédaigner hiszpański: (1.1) subestimar, desdeñar interlingua: (1.1) despicer, disobligar islandzki: (1.1) fyrirlíta; (1.2) ansa ekki, hafa að engu jidysz: (1.1) שעצן גרינג (szecn gring); (1.2) אַוועקקוקן (awekkukn), ניט לייגן גענוג אַכט אויף (nit lejgn genug acht ojf) litewski: (1.1) menkinti niemiecki: (1.1) verachten, nicht beachten; (1.2) unterschätzen nowogrecki: (1.1) υποτιμώ, περιφρονώ rosyjski: (1.1) презира́ть, игнори́ровать; (1.2) пренебрега́ть, игнори́ровать rumuński: (1.1) disprețui, subestima suahili: (1.1) dharau szwedzki: (1.1) nonchalera, försumma, vårdslösa, negligera, ringakta, missakta włoski: (1.1) disdegnare, sdegnare, snobbare; (1.2) sottovalutare, sottostimare