__TOC__ bíta ()
czasownik (1.1) gryźć
bíta ()
czasownik przechodni i nieprzechodni (1.1) gryźć (1.2) żądlić (o owadach) (1.3) ciąć, być ostrym (o ostrzu) czasownik zwrotny (2.1) kłócić się, gryźć się
(1) að bíta, beit, bitum, bitið (2.1) að bítast, beist, bitumst, bitist
(1.1) Hundur beit barn. → Pies pogryzł dziecko. (1.1) Ljónið og beit af honum höfuðið. → Lew odgryzł mu głowę. (1.1) Hundurinn minn bítur ekki! → Mój pies nie gryzie! (2.1) Þrjú lið bítast um annað sætið. → Trzy drużyny biją się o drugie miejsce.
(1.1) að bíta e-n í + → ugryźć kogoś w + (2.1) bítast um +
(1.1) að bíta gras → paść się • að bíta í sundur → rozerwać na kawałki (zębami) (1.3) hnífur bítur vel → nóż dobrze tnie
beit, bit, biti beita hægt og bítandi
<< (), (), (beitan)
bíta ()
czasownik (1.1) gryźć