narzeczona () , , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kobieta, która jest w stanie narzeczeństwa, jest zaręczona (1.2) kobieta będąca w związku
(1.1-2)
(1.1) Tego wieczora przyjdę do ciebie z moją narzeczoną. (1.2) Na imprezie był Rafał z nową narzeczoną.
(1.1) nupturientka, oblubienica; (1.2) dziewczyna
narzeczeństwo , narzecze narzeczony rzec narzeczeński
(1.1) angielski: (1.1) fiancée, fiancee arabski: (1.1) خطيبة baskijski: (1.1) emaztegai, andregai bułgarski: (1.1) годеница czeczeński: (1.1) нускал czeski: (1.1) snoubenka esperanto: (1.1) fianĉino francuski: (1.1) fiancée hiszpański: (1.1) novia , prometida kataloński: (1.1) núvia , promesa niemiecki: (1.1) Verlobte nowogrecki: (1.1) αρραβωνιαστικιά , νύφη rosyjski: (1.1) невеста rumuński: (1.1) logodnică tahitański: (1.1) momoʻa ukraiński: (1.1) нарече́на wilamowski: (1.1) braut włoski: (1.1) fidanzata