zuo ()
ze • zů
przyimek (1.1) do, ku
(1.1) Sō gēt sī dort her zuo einem vensterlīne / unde siht mich an reht als der sunnen schīne. / swanne ich sī danne gerne wolde schouwen / ach, sō gēt sī dort zuo andern vrouwen. → Ona podchodzi tam do małego okienka / i patrzy na mnie jak promień słońca. / Gdybym tylko chciał na nią spojrzeć / ach, wtedy idzie tam do innych kobiet.
(1.1) zuo +
← ← źródłosłów dla , , , (tsu)