musica ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) muzyka
(1.1) dialekt bressański: muzica, muzique; dialekt fryburski: mujika; dialekt waleski: mojeca
musica ()
rzeczownik (1.1) muzyka
(1.1) musica de camera • camera de aer
musichetta, musicologo
musica ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) muzyka
musica ()
rzeczownik (1.1) muzyka
musica ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) muzyka
(1.1) mūsica, mūsicae
musicus musicatus, musicus
←
musica ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) muzyka
forma alternatywna: norma mistraliańska musico
musica ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) muzyka
musica ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) muzyka (1.2) muzyka, kojący dźwięk (1.3) orkiestra
(1.1-3) musica; musiche
(1.1) Da ragazzi voi ascoltavate sempre la musica. → Jako chłopcy, ciągle słuchaliście muzyki. (1.2) Le tue parole sono musica per me. → Twoje słowa są dla mnie jak muzyka.
(1.1) musica moderna / contemporanea → muzyka współczesna • musica strumentale / corale → muzyka instrumentalna / chóralna • musica sacra / leggera → muzyka sakralna / lekka • ascoltare la musica → słuchać muzyki
(1.2) melodia, armonia (1.3) banda
(1.2) rumore, frastuono, fracasso
musicabilità , musicalità , musicante , musicista , musico musicare musicabile, musicale, musicante, musico musicalmente musico-
<