vila ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) willa
(1.1)
vila ()
przymiotnik (1.1) kosmaty, kudłaty, włochaty
(1.1)
vilo vili
vila ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) willa
vila ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) odpoczynek, wypoczynek, spoczynek (1.2) stan spoczynku, spoczynek czasownik nieprzechodni (2.1) odpoczywać, wypoczywać, spoczywać (2.2) być w stanie spoczynku, spoczywać (2.3) spoczywać na czymś, opierać się o coś (2.4) bazować na czymś, być opartym na czymś czasownik przechodni (3.1) dać odpocząć czemuś (np. nogom) (3.2) dać przerwę komuś (np. piłkarzowi w meczu) (3.3) opierać coś (np. głowę) o coś czasownik zwrotny vila sig (4.1) odpoczywać, wypoczywać
(1) en vila, vilan; (2-4) att vila, vilar, vilade, vilat, vila!, pres. part. vilande, perf. part. vilad
(2.1) Du har feber. Stanna hemma och vila. → Masz gorączkę. Zostań w domu i odpoczywaj.
(2.1) vila från något → odpocząć od czegoś (2.3) vila på något → spoczywać na czymś (2.4) vila på något → bazować na czymś (3.3) vila något mot något → oprzeć coś o coś
(1.1) ro, lugn, avkoppling, avslappning (2.1) ta igen sig, koppla av, slappna av (2.3) stödja sig (2.4) basera sig, grunda sig (3.3) luta
(2-4) vilande
fraza rzeczownikowa den sista vilan czasownik frazowy vila upp sig • vila ut fraza czasownikowa gå till vila • vila på hanen • vila på sina lagrar • vila på årorna
vila ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) willa, domek letni