wątpliwy ()
, ,
przymiotnik (1.1) taki, który wzbudza wątpliwość, nie daje pewności (1.2) pełen wątpliwości
(1.1)
(1.1) Etos retoryki zakłada czyste intencje oraz niewyzyskiwanie metod wątpliwych etycznie, natomiast w erystyce chodzi o takie wykorzystywanie rozmaitych forteli w sporze, aby „pokonać” (a nie przekonać) przeciwnika.
(1.1) wątpliwy przyjaciel • wątpliwa uroda
(1.1) niepewny, dyskusyjny
(1.1) pewny, oczywisty
wątpliwość, wątpienie wątpić, powątpiewać wątpliwie
angielski: (1.1) uncertain, questionable, dubious, doubtful, equivocal duński: (1.1) tvivlsom esperanto: (1.1) duba, dubinda francuski: (1.1) douteux, incertain hiszpański: (1.1) dudoso, incierto interlingua: (1.1) dubitabile, dubitative, dubitose, insecur jidysz: (1.1) ספֿקדיק (sofekdik), טרייף (trejf) kazachski: (1.1) шүбәлі litewski: (1.1) abejotinas niemiecki: (1.1) zweifelhaft norweski (bokmål): (1.1) tvilsom norweski (nynorsk): (1.1) tvilsam nowogrecki: (1.1) αμφίβολος, αβέβαιος rosyjski: (1.1) сомнительный szwedzki: (1.1) tvivelaktig włoski: (1.1) dubbioso, dubbio