dołek ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) od: dół; mały dół, zagłębienie (1.2) nieznaczne wgłębienie w ciele człowieka (1.3) zasmucenie, lekka depresja (1.4) policyjny areszt, izba zatrzymań (1.5) miskaSłowniczek gwary więziennej, „Język Polski” nr 10/1913, s. 297.
(1.1-5)
(1.1) Wracając wieczorem do domu, wpadłem w dołek na poboczu. (1.2) Lubię gdy mnie mój chłopak całuje w dołek na ramieniu. (1.3) Jurek ma dołek, bo rzuciła go wczoraj dziewczyna. (1.4) Po domowej awanturze, policja zabrała na dołek naszego sąsiada.
(1.1) dołek startowy • dołek golfowy (1.2) dołek nadobojczykowy • dołek oczny • dołek łzowy • dołek podkolanowy • dołek siodłowy, dołek podsercowy (1.4) wylądować na dołku • trafić na dołek • siedzieć na dołku • przetrzymać na dołku
(1.1) jamka, zagłębienie, lej, dziura (1.2) jama ciała, wgłębienie, dołeczek (1.3) kryzys, splin, przygnębienie, melancholia (1.4) cela, izba zatrzymań
dół , podołek dołeczek dołować, zadołować dolny, dołowy, zadołowany, zdołowany -dołkowy
kopać dołki • ściskać w dołku • gnieść w dołku • boleć w dołku • ssać w dołku • być w dołku • wyjść z dołka • kto pod kim dołki kopie, sam w nie wpada
(1.1) (1.2-4) od (1.1)
(1.3) (1.4) angielski: (1.1) cavity; (1.2) indentation, cavity czeski: (1.1) ďolík , jamka , dirka , důlek ; (1.4) vazba (v trestním řízení) łaciński: (1.2) fossa nowogrecki: (1.1) λακκούβα , γούβα ; (1.2) λακκάκι słowacki: (1.1) jamka wilamowski: (1.1) grīvła , griwła ; (1.2) grīvła , griwła