__TOC__ gramatyk () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) specjalista w dziedzinie gramatyki
(2.1) od: gramatyka
(1.1)
gramatyka , gramatyczność gramatyczny
albański: (1.1) gramatikan angielski: (1.1) grammarian azerski: (1.1) qrammatist baskijski: (1.1) gramatikari białoruski: (1.1) граматыст bośniacki: (1.1) gramatičar bułgarski: (1.1) граматик (gramatik) chorwacki: (1.1) gramatičar czeski: (1.1) gramatik francuski: (1.1) grammairien hindi: (1.1) वैयाकरण (vaiyākaran) hiszpański: (1.1) gramático indonezyjski: (1.1) ahli tatabahasa jidysz: (1.1) גראַמאַטיקער (gramatiker) kaszubski: (1.1) gramatik kataloński: (1.1) gramàtic kazachski: (1.1) грамматикашы koreański: (1.1) 문법가 (munbeobga) łaciński: (1.1) grammaticus niderlandzki: (1.1) grammaticus niemiecki: (1.1) Grammatiker nowogrecki: (1.1) γραμματικός (grammatikós) rosyjski: (1.1) грамматик rumuński: (1.1) gramatician serbski: (1.1) граматичар (gramatičar) słowacki: (1.1) gramatik szwedzki: (1.1) grammatiker telugu: (1.1) వ్యాకరణవేత్త (yākaraṇavētta) turecki: (1.1) gramerci, dilbilgisi uzmanı ukraiński: (1.1) граматист , граматик walijski: (1.1) gramadegwr węgierski: (1.1) nyelvtaníró, nyelvész włoski: (1.1) grammatico
gramatyk ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) gramatyka (zbiór reguł opisujących system język) (1.2) gramatyka (dział językoznawstwa obejmujący morfologię i składnię) (1.3) gramatyka (lekcja w szkole mająca za przedmiot właściwości gramatyczne jakiegoś język) (1.4) gramatyka (podręcznik zawierający sformułowane reguły gramatyczne)
(1.1-4) gramatyk; gramatyka