obrońca () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba, która broni, chroni przed czymś, wstawia się za kimś lub zajmuje się obroną czegoś przed zagrożeniem, krzywdą, napaścią itp. (1.2) osoba, której pracą jest obrona interesów oskarżonego podczas sprawy karnej (1.3) gracz broniący dostępu do bramki swojej drużyny
(1.1-3)
(1.1) Obrońcy miasta musieli złożyć broń. (1.3) Ten piłkarz gra na pozycji obrońcy.
(1.1) obrońca ojczyzny / kraju (1.2) obrońca z urzędu (1.3) ostatni obrońca
(1.2) adwokat, rzecznik (1.3) defensor
obrona , obronienie , bronienie obrończyni bronić , obronić , wybronić obronny, obrończy obronnie
Renata Grzegorczykowa, Zarys słowotwórstwa polskiego. Słowotwórstwo opisowe, wyd. III poprawione, Warszawa 1979, s. 24.
angielski: (1.1) defender; (1.2) defender; (1.3) back, defender arabski: (1.1) حام (ḥām) czeski: (1.1) obránce ; (1.3) obránce duński: (1.1) forsvarer ; (1.2) forsvarer ; (1.3) forsvarer esperanto: (1.1) defendanto estoński: (1.3) kaitsja fiński: (1.3) puolustaja francuski: (1.1) défenseur ; (1.2) défenseur ; (1.3) arrière gruziński: (1.1) ქომაგი hiszpański: (1.1) defensor ; (1.2) defensor ; (1.3) defensor interlingua: (1.2) advocato islandzki: (1.1) verjandi ; (1.2) verjandi kataloński: (1.1) defensor litewski: (1.1) gynėjas ; (1.2) gynėjas ; (1.3) gynėjas niemiecki: (1.1) Verteidiger ; (1.2) Strafverteidiger , Verteidiger ; (1.3) Verteidiger norweski (bokmål): (1.1) forsvarer pali: (1.1) tātar portugalski: (1.1) defensor rosyjski: (1.1) защитник ; (1.2) защитник ; (1.3) защитник sanskryt: (1.1) त्रा (trā) slovio: (1.1) hranitel (хранител) szkocki: (1.2) advocate szwedzki: (1.1) beskyddare , försvarare ; (1.2) försvarare ukraiński: (1.1) захисник ; (1.2) захисник , адвокат ; (1.3) захисник węgierski: (1.1) védő; (1.2) védőügyvéd, védő; (1.3) hátvéd, védő włoski: (1.1) difensore , paladino ; (1.2) difensore ; (1.3) difensore , terzino